Dobra wsi tzn. "Dwór" notowany jest w 1278 r. lecz osiedle istniało już dużo wcześniej, gdyż rodzina rycerza Zementy panowała wiele lat, świadczą o tym rożne zapisy. Dopiero w latach 1400 - 1500 występuje w zapisach rodzina Krzystek, Mikołaj później Jan. Następni właściciele to Daniel Ziemiencki z daleko idącą rodziną. Ostatnia z tego rodu Felicjana von Smigrod oddała dwór i całą wieś Jezuitom, którzy byli panami do roku 1730.
Po odejściu Jezuitów nowym właścicielem została rodzina von Woisky.
Od 1765 wszyscy właściciele są skrupulatnie zapisani w księdze hipotecznej w Gliwicach dla powiatu Toszecko-Gliwickiego, oryginał znajduje się we Wrocławiu. Tam pod hipotecznym numerem 54 zapisano, że: do miejscowości Ziemientzitz należą jeszcze wsie Preschlebie, Schwientoschowitz z dworem Wachow (Jednota) oraz część Żernik (która została w 1775 oddzielona) dodatkowo zapisano patronat nad wsią Karchowice.
Cały ten obszar zakupili:
| Właściciele | Zapis w księdze |
| Bracia Franz i Felix von Woisky | Właścicielka pani Dorotea von Woisky zapisała w testamencie majątek o wartości 26666 talarów synom Franzowi i Felixowi w dni 6.07.1765 r. Lecz tylko Franz był na razie pełnoprawnym właścicielem a Felix dopiero 5.12.1768 r. Kiedy to został pełnoletni. Siostra Maria Barbara von Woisky otrzymuje 6666 talarów. |
| samodzielnie Franz von Woisky | 27.06.1769 r. umiera Felix i majątek przechodzi w całości na Franza |
| Maria Brabara von Woisky po mężu Von Minnigerode | dnia 12.09.1774 umiera Franz von Woisky, przez sąd kupuje majątek siostra Barbara. |
| Wilhelm Ludwik von Minnigerode | Maria von Woisky von Minnigerode przekazuje mężowi w testamencie dnia 7.05.1777 r. część majątku, a resztę dnia 6.04.1780 r. |
| Genrał Leutnant Paul von Werner | Wilhelm Ludwik von Minnigerode sprzedaje całość na rzecz generała von Werner, który oddaje go w spadku synowi Augustowi. |
| Johann von Wilczek z Łabęd | Wilczek kupuje cały majątek dnia 17.07.1788 r. za 47333 talarów. |
| Joseph von Jarotzky | kupuje majątek dnia 20.10.1798 ,dochodzą dodatkowe kłopoty z lasem który należy do Łabęd. |
| Strachwitzowie | |
| Hrabia Carl von Strachwitz | Kupuje cały majątek dnia 5.03.1802, zdobywa także przez sąd sporny las w Łabędach ,ostateczny zapis dnia 12.04.1802 r. |
| Hrabia Carl Ernst von Strachwitz Gross Zauche oraz Kamienitz | W międzyczasie Carl otrzymuje tytuł "Cesarsko-Królewski podkomorzy Hrabia Carl von Strachwitz Gross Zauche oraz Kamienitz. Jego syn otrzymuje tytuły hrabiowskie oraz w spadku majątek w dniu 12.08.1823. |
| Major Rudolf Hrabia von Strachwitz | Carl Ernst oddaje Rudofowi von Strachwitz cały majątek w dniu 28.07.1868. Łabędy kupują część Lasu dnia 1.09.1869. |
| Hrabia Artur von Strachwitz w Kamieńcu | Otrzymuje od majora Rudolfa cały majątek w dniu 1.06.1886, po trzykrotnie zmienionym testamencie(1881, 1882, 1884) |
| Hrabia von Strachwitz w Kamieńcu
(nie podano już następnych tytułów hrabiowskich) |
Na podstawie testamentu z dnia 30.11.1895 r. otrzymuje ponownie cały majątek hrabia Carl w dniu 20.02.1896. Do tego czasu Ziemięcice, Przezchlebie i Świętoszowice zawsze należały razem. Hrabia Carl
von Strachwitz sprzedaje Świętoszowice wraz z dworem Jednota w kwietniu 1900 r. a wieś Przezchlebie w marcu 1901 r. |
| Hipoteka nr.70 właściciel cegielni Anton Grabara | jest nowym właścicielem wsi Świętoszowice od dnia 27.04.1900 r. |
| Stowarzyszenie właścicieli majątków we Wrocławiu | Przejmuje wieś Świętoszowice dnia 1.07.1905 r. |
| Viktor Kranczoch | Otrzymuje przez sąd w Gliwicach majątek Dwór Jednota 27.05.1913 r. |
| Hipoteka nr.71 Bank Górniczy | Jest nowym właścicielem wsi Przezchlebie od 3.05.1901 a od 21.07.1927 Pruska Spółka
Górniczo - Hutnicza we Wrocławiu |
Później:
Dr Friedrich Leopold Hrabia von Stolberg - Stolberg z Olmitz (Ołomuńca) jest od dnia 16.10.1909 nowym i zarazem ostatnim właścicielem wsi Ziemięcice do 1945 r. był krewnym rodziny von Strachwitz.Dwór potraktowano osobno. Kiedy w roku 1802 właścicielem Ziemięcic została rodzina hrabiowska von Strachwitz natychmiast zaczęły się pertraktacje, hrabiego z gospodarzami i właścicielami domów i zagród na temat sprzedaży własności swych małych majątków.
Z ksiąg wieczystych i hipotecznych wynika, że do roku 1860 wszyscy odkupili swe posiadłości. Został tylko "Dwór". Hrabia Rudolf major von Strachwitz umieścił zarządcy na dworze któremu majątek wydzierżawił (zbierał tylko cześć zysku). Pierwszym dzierżawcą był pan Fordan, kolejni to: Pohiemann, Diehl, Fukas, Schaffgott a ostatni w latach 30 - tych rodzina Galie. Otto Galie zmarł jesienią 1944r.
Dwór i młyn istnieją od XIII wieku, zawsze to podlegało właścicielowi wsi. Dopiero w roku 1781 żył i pracował na dworze kołodziej, bardzo solidny rzemieślnik o nazwisku Bednorz. Za swoje zasługi otrzymał w posiadanie lenne ówczesny młyn, za roczną daninę 10 talarów i 10 srebrnych groszy. Rodzina Bednorza posiadała młyn do roku 1945. Kiedy w styczniu 1945 przeszedł front, a pozostałe wojsko radzieckie zobaczyło tak dobrze pracujący młyn, zaczęło się znęcać nad bogatym młynarzem, Żołnierze uruchomili młyn, otwarli wszystkie rury wypustowe, mąka zasypała całe piętro, młynarza rozebrali i tarzali w mące, a ludzi ze wsi zwoływali z workami po mąkę. Los młynarza z żoną był tragiczny, Ericha Bednorza wywieźli w nieznanym kierunku i zastrzelili, a żona Greta Bednorz zmarła w lagrze w Mysłowicach, gdzie zginęło dużo Ślązaków w 1945 r.
Tekst pochodzi z książki p. Wilhelma Kowolika
