Ten okres Rektor Rochus Kuczera opisuje bardzo szczegółowo gdyż są to jego przeżycia osobiste. 2.01.1904 r. kierownik szkoły Karol Willimski obchodzi jubileusz 50 lat' pracy za nauczyciela i odchodzi na emeryturę W tym roku 16 października otrzymuje stanowisko kierownika szkoły pan Rochus Kuczera, zaraz w roku 1905 wykonano remont szkoły, nowe okna, nowe meble nowe ławki - łączny koszt 1847 marek. Do szkoły w Ziemięcicach należała jeszcze wieś Świętoszowice, odbył się spis ludności, Ziemięcice - 689 osób, Świętoszowice 257, razem 946 mieszkańców.
Rok 1906 rozpoczął się uroczystym spotkaniem rodziców dzieci szkolnych w sali restauracji u Strzodki (obecna sala koło poczty), gości przywitał ówczesny Inspektor Szkolny - Pan Schwingel.
Powołano związek weteranów, którego prezesem został pan R. Kuczera, który to stanowisko piastował do końca I wojny światowej. W tym roku został zburzony stary dom parafialny i zbudowany nowy (ten obecny) za 24000 marek. 12 maja wybuchł pożar obok szkoły, spaliło się gospodarstwo Józefa Kowolika oraz dom Christiana Mój, obydwa domy zostały w krótkim czasie odbudowane. Odbyły się pierwsze rozmowy na temat wykonania utwardzenia szosy Ziemięcice - Przezchlebie, lecz mieszkańcy Przezchlebia nie chcieli zapłacić swoją część kosztów, więc drogę nie odnowiono.
W roku 1907 szkołą w Przezchlebiu miało opiekować się Ziemięcice, lecz gmina Ziemięcice się nie zgodziła i zostało po staremu. W roku 1908 r. najemca Dworu pan Diehl przesiedlił się z rodziną do Wrocławia, nowym najemcą został Józef Fukas. W roku 1909 przewodniczącym rady gminy został Franz Gurowiec. 29.08 szkoła zorganizowała uroczyste "Święto ludowe" w lasku przy młynie Jelina. W tym roku zbudowano cegielnię parową w Świętoszowieach, która służyła naszej miejscowości prawie 70 lat.
Od 1.01.1910 r. hrabstwo w Kamieńcu i dobra rycerskie Ziemięcice - taki był zapis prawny - przeszło w ręce hrabiego Stolberg - Stolberg z Ołomuńca w Czechach. Lecz dla mieszkańców wsi nie miało to większego znaczenia. 28.03.1911 r. Zapadł się częściowo dach starego Kościoła, wykonano remont za 1600 marek, zaczęły się rozmowy z hrabią na temat budowy nowego kościoła Rok szkolny rozpoczęło 237 dzieci, wprowadzono system 4-klasowy. 16.07 zorganizowano szkolną wycieczkę do Karchowic do zakładu ujęcia wodnego, zakład ten dostarczał wodę do naszej wsi. W roku 1912 zbudowano 5 nowych domów - Cyprian Kowolik, Leopold Kudlek, Franz Miczka,Johann Podkowik oraz Piotr Miczka. 13.03.1913 r.
"Dwór Jednota - Wachów" w Świętoszowicach przeszedł w ręce nowego właściciela Viktora Kranczoch. W roku 1914 wreszcie zbudowano nową twardą drogę do Przezchlebia. Rochus Kuczera obchodzi swój jubileusz 25 lat pracy jako nauczyciel. To była ostatnia radosna chwila naszej wsi. 25.07.1914 r. wybuchła I wojna światowa, wszyscy mężczyźni w wieku do 45 lat musieli się stawić w Toszku gdzie zostali wcieleni do wojska. Codziennie msze święte za żołnierzy. We wsi zostały tylko kobiety, starcy i dzieci, ciężka była praca na roli. W roku 1915 był taki ruch pociągów, że nawet były dni kiedy przez dworzec Czekanów przejechało 80 - 100 pociągów z wojskiem. Konie zabrano do wojny, nie było kim pracować w polu.9.11.1916r wybuchł pożar zabudowań gospodarskich przy szkole.
21.11.1916 r. zmarł 86 letni cesarz Austrii Prane Józef, nowym cesarzem został jego wnuk Karol, lecz wojnę prowadzono dalej. Zima 1917/18 była ostra, wiele kobiet z dziećmi z okolic Bytomia oraz Gliwic przyszło do Ziemięcic prosić o żywność, choć wieś nie miała wiele. W roku 1917 zabrano nawet jeden, ten większy dzwon na przetop wojenny. Rok 1918 okazał się szczytowy w biedzie, dołożyła jeszcze pogoda, w dniu Zielonych Świąt (koniec maja) było plus 27° C, takiego upału nie notowano od wielu lat, na polach susza, zboża wypalone, nie było ratunku. 5 czerwca w fabryce broni w Krupskim Młynie miała miejsce eksplozja, która pochłonęła 50 ofiar śmiertelnych. Wybuch było słychać w Ziemięcicach, ściany drżały. Wreszcie 18.11.1918 r. koniec wojny, wielka radość.
30.01.1919 zmarł proboszcz Paul Rathmann. W roku 1920 uczono w 2 klasach język polski. W kościele wprowadzono jedną mszę po polsku. 20 marzec 1921 r. plebiscyt, utworzono 2 zespoły przygotowawcze, strona niemiecka: Leopold Kudlek, Peter Miczka, Johann Miczka, Franz Gurowiec. Strona polska: Cyprys Kowolik, Josef Bochenek, Julius Szczeponik, Viktor Szuwald. Wyniki plebiscytu w Ziemięcicach: 132 dla Niemców, 297 dla Polski, w Świętoszowicach 50 dla Niemców, 130 dla Polski.
Nowy rokszkolny rozpoczęło 228 dzieci, z tego 79 dzieci przeszło na język polski. Rok szkolny 1922 rozpoczęto już tylko w języku niemieckim, granica Polski była tuż za Zabrzem i Bytomiem. W wielu rodzinach rozmawiano po polsku, czyli po Śląsku, gdyż polskich słów prawie że nie znano, więc nie mówiono tylko godano. Do wsi wrócił spokój, dla dalszej zgody została w niedzielę jedna msza w języku polskim. Rok 1923 był w Ziemięcicach od strony politycznej całkiem unormowany, lecz sytuacja finansowa taka jak w całej Europie, wysoka inflacja, rozpoczęło się od milionów a skończyło w listopadzie w miliardach. Jednak rok 1923 zakończył swój bieg już w nowej mocnej walucie. Teraz nadeszły burzliwe lata w całych Niemczech, które nie oszczędziły naszą wioskę, lecz chociaż dla kościoła nadszedł okres spokoju. W roku 1927 zbudowano nowy kościół.
4 lipca 1927 o godzinie 17,00 przeszedł nad naszą wsią huragan - orkan, trwało to 8 minut, zerwał wiele dachów, połamało nawet najgrubsze drzewa. Część lasu "Goj" została zrównana jakby przeszły czołgi. Drzewa owocowe wyrwane z korzeniami, nawet część dachu nowego kościoła została uszkodzona. Stodoła polna z "Dworu", ta za małym laskiem, została zmieciona z powierzchni. Ludzie na wsi nie mogli narzekać na brak pracy przy odbudowie.
W roku 1928 nowe domy zbudowali: Ludwik Milan, Józef Mross, Wilhelm Knapp, Anton Gluch oraz Vinzent Kowolik. Zima tego roku była znowu ostra, nawet zamarzły rury wodociągowe, znowu straty na polach.
Nadeszły lata walki politycznej, w końcu doszło do wyborów prezydenta. 13.03.1932 r. - Ziemięcice głosowało:
- na Hindenburga - 202 głosy,
- na Hitlera - 45 głosów,
- reszta głosów poszła na 3 innych kandydatów.
10.04.1932 r. w ponownych wyborach:
- na Hindenburga - 249 głosy
- na Hitlera - 65 głosów
- na Thaelmanna - 138 głosów.
10.04.1933 Glosy na poszczególne partie:
- Partia Zentrum - 127
- NSDAP-39 głosów.
W roku 1932 zbudowano nową małą szkołę w Świętoszowicach. W tym roku zbudowano nowe 4 domy: Josef Rosner, Johann Samol, Anton Gillner, Hugo Lis. Rok 1933 to okres katastrofy narodu niemieckiego, do władzy doszedł Adolf Hitler - był to dyktator nieobliczalny.
Na tym kończą się zapiski pana Rochusa Kuczery - jego słowa: "Boże strzeż nadal spokojną wioskę Ziemięcice i jej mieszkańców".
Tekst pochodzi z książki p. Wilhelma Kowolika
